Pierwotna wielkość i skład depozytu jest nam nieznany. Wśród zachowanych 65 brązów wyróżniono 61 siekierek, 2 metalowe dwuczęściowe formy przeznaczone do wykonywania woskowych modeli siekierek, 1 grot oszczepu oraz fragment tulejki bliżej nie określonego przedmiotu. Świadkowie odkrycia z 1985 r. mówią, że było tam więcej niż dwie "foremki" (dwuczęściowe formy odlewnicze) oraz, że występowały tam jedynie siekierki, wszystkie "podobnego wyglądu".

Na korpusie jednej z form odlewniczych (na powierzchni 8 x 11 mm) zachowały się wytarte odciski mocnej tkaniny workowo - derkowej z przędzy skręconej z dość grubych włókien, wykonanej archaiczną techniką siatkową nie na krośnie pionowym, lecz na specjalnej ramie. Zatem złożone pod kamieniami brązy lub tylko formy odlewnicze, jako przedmioty o szczególnej wartości schowano jeszcze w specjalnym zawiniątku (worku?) wykonanym z mocnych nici.

Znalezione w Rosku przedmioty mają analogie w innych częściach Polski. Wśród 61 siekierek wyróżniono trzy typy. Najliczniej (58 egz.) reprezentowane są siekierki typu Czarnków, spotykane najczęściej w Wielkopolsce i na Śląsku w V okresie epoki brązu. W tym samym czasie lub nieco wcześniej używano siekierek z rzędami ozdobnych żeberek na tulejce, w Rosku znaleziono tylko jeden okaz. Siekierki takie używano na Śląsku, rzadziej w Wielkopolsce. Trzeci typ (2 egz.), to siekierki sześcioboczne wytwarzane na Pomorzu Zachodnim w V okresie epoki brązu lub nieco później, wzorowane na tradycji kręgu nordyjskiego. Pojedynczy grot włóczni z liściem lancetowatym należy do często występujących w epoce brązu.

Uwagę zwracają brązowe formy dwuczęściowe przeznaczone do wykonywania woskowych modeli siekierek. Wykonywano w nich woskowy odlew siekierki, po czym model ten oblepiano gliną, podgrzewano ją do momentu wycieknięcia wosku, a następnie otrzymaną formę glinianą wypełniano brązem. Na ziemiach polskich odkryto dotychczas tylko 4 brązowe formy na Pomorzu Zachodnim i na Śląsku. Z Roska znane są dwie formy, a jak informują świadkowie odkrycia w 1985 r. było ich tam jeszcze więcej. Zespól brązów z Roska można datować na V okres epoki brązu, tj. na VIII-VII w. p.n.e. Współ występują tutaj elementy charakterystyczne głównie dla Wielkopolski, ale także dla Śląska i Pomorza Zachodniego.

Kliknij,aby powiększyć

Całościowy obraz znaleziska

Kliknij,aby powiększyć

Całościowy obraz znaleziska

Kliknij,aby powiększyć

Siekierka "sześcioboczna"

Kliknij,aby powiększyć

Siekierka "sześcioboczna"

Kliknij,aby powiększyć

Siekierka typu Czarnków

Kliknij,aby powiększyć

Siekierka "z rzędami ozdobnych
żeberek na tulejce"

Kliknij,aby powiększyć

Grot brązowy

Kliknij,aby powiększyć

Formy odlewnicze i zapewne wykonane
przy ich pomocy siekierki


Strona Główna | Kultura Łużycka | Krótka Historia Odkrycia | Konstrukcja Kamienna | Skład Depozytu | Próba Interpretacji

Instytut Prahistorii
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

ul. Św. Marcina 78, 61-809 Poznań, tel. (0-61) 829 47 94, fax (0-61) 829 47 88
E-mail: henmach@main.amu.edu.pl